01-08-06

Vlindervleugels

Als je me ooit zou vragen welke bewegingen ik ervaar als heel erg aangenaam, dan zal ik je zeggen : "telkens wanneer je zigzaggend vlindervleugels op mijn rug tekent zodat die licht wordt en opgeheven wordt uit de zwaartekrachten die alles naar beneden trekken". Op die momenten voel ik me glad glijden op een laagje lucht, slechts bestuurd door jouw handen. Dat vind ik buitengewoon zalig !

00:27 Gepost door Peter in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-07-06

Ooit mogen treden

Ooit mogen treden

Ooit mogen treden
daar waar ik in een gebaar
naar de overkant vaar,
zonder verleden.

In een smeltpunt dat glijdt
uit de lijst naast zichzelf
omhoog voorbij het gewelf,
ergens ver weg in de tijd.

Zacht en dan zwijgen van kracht
met woorden die stralen van lied,
zo dicht dat ik in tranen geniet.

Raakbaar zo spraakzame nacht
in zinnen die woordenloos zingen
en diep in mijn vlees binnendringen.

Peter

00:54 Gepost door Peter in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-07-06

Contact levels

Die allereerste seconde, soms is die heel neutraal, soms vonkend, soms verrassend, soms onvoorspelbaar, soms herkenbaar, soms vreemd ... maar meestal wel een erg goede vooruitblik op wat komen gaat. Gekleed in een titanium maliënkolder hoorde ik achter mijn rug de vraag wie de volgende was; vermoedelijk heeft een aanwijzende vinger naar mijn rug gewezen. Ik mocht meekomen, dankuwel.

Verend droegen de zolen van mijn sportschoenen me naar buiten. De parking was leeg, het asfalt zacht. Zomers zou de avond moeten geweest zijn, het was er net iets te fris voor, maar er hing iets in de lucht.

Een contactlevel dat onbekend was. In een machteloze en ontvangende houding; dat zou nadien vrij direct gesitueerd worden als een "substituut", een tijdelijk toelaten van iets. Correct, herkenbaar, het klinkt allemaal vrij juist.

Het hoeft niet altijd verklaarbaar te zijn, het heeft heel vaak te maken met openstaan voor; op de terugweg waren er even enkele momenten waarop een minimale aanzet zou kunnen herkend worden van prikkelingen die eventueel in een verder doorgezet stadium de zo weldoende huilbui zouden kunnen tot gevolg gehad hebben. Huilen is zo gezond voor het hart.

Het lichaam beschermt het hart door een harnas te vormen. Keiharde spieren, alles gespannen. Als het hart pijn heeft, dan moet het beschermd worden. Gelukkig hebben we zo'n lichaam. Daar werd ik wel even stil van. Weer zo correct, herkenbaar en juist klinkend.

De Japanse Goldfinger, een koperen schijf met rechtopstaande vinger, werd diep in mijn rug gedrukt; of het pijn deed, is moeilijk te omschrijven, het was mijn eigen spanning die werd aangeraakt; misschien is een vervolgreeks op deze avond wel heilzaam, een substituut, een toelaten van contact op een level dat ongekend was, in een ontvangende en weerloze houding.

Deze avond krijgt een stervermelding in mijn dagboek.

18:28 Gepost door Peter in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |