11-07-04

Eén seconde

Er zijn mogelijkheden om het vaak schurende voortschrijden van de tijd vlotjes te laten verlopen. Keep It Simple and Stupid, het KISS-principe. Gewoon alle spontane scheuten snoeien, een leiband rond de nek en alle wegen afsnijden die vanuit een extra gevoeligheid voor signaaltjes in het geconcentreerde blikveld zich aanbieden als kansen op grotere intensiteit. Met alle gevolgen vandien uiteraard. Hogere hoogtes en diepere dieptes. Vermoeiend soms.
 
Mijn vijf (of zes ?) zintuigen zijn echter niet in te tomen. Hoe ik ook probeer om lijnen te trekken, grenzen af te bakenen, planningen op te stellen ... hoe meer ik structureer, hoe groter de krachten worden die zich daartegen lijken te verzetten; het lijkt er zelfs op dat er vanuit de externe omstandigheden extra lokmiddelen ingezet worden die onweerstaanbare ontsnappingsroutes aanwakkeren.
 
Die ondubbelzinnige blik vanavond, zo krachtig dat ik mijn ogen moest afwenden. In enkele flitsen werd een wit energetisch geladen veld opgebouwd. Knetterende duidelijkheid. Had ik één seconde langer blijven kijken, dan zou ik meegesleept zijn in stroom waarvan ik de voltages niet meer zou kunnen beheersen.
 
Vandaag kon ik nog net die ene seconde ontwijken. Wat als morgen mijn uurwerk één seconde achterloopt ?

23:02 Gepost door Peter | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Keep the soul alive Afschermen van je zintuigen kan zo 'letterlijk' geestdodend zijn ... zo'n verarming van je wezen .. zolang de hoogten een tegengewicht bieden aan de diepten is sensitiviteit een zegen!

Gepost door: Free my Soul | 11-07-04

De commentaren zijn gesloten.