29-07-04

Voorlopige onafwendbaarheid

Een weekje zonder de permanente zekerheid van het kabeltje waarmee de wereld mijn woonkamer kan binnenvloeien, in de rust van groene bossen en diepe rivieren in het dal; voldoende tijd om nu eens niet met de neus op de jachtige feiten te zitten staren, maar even afstand te nemen en onthaasten zodat de dauwdruppels in het web in de vroege ochtenduren heel zachtjes als kristallen klokjes mogen klinken, terwijl de rest van de wereld nog slaapt.
 
Hoe ik ook zoek naar de rode draad in de losse krabbeltjes die ik gedurende de voorbije week heb genoteerd, het blijft een onsamenhangend geheel. Enkel het voortschrijden van de tijd blijft over, soms krakend langzaam, vooral in de lege avonduren. En toch zijn er de grote dromen, "verbinding" bijvoorbeeld, intimalia, vingertoppen, warmte, oog in oog, verwondering, energetische ontladingen met wolzachte rust nadien.
 
Maar dan is er elke morgen weer dat zware ontwaken, nog moe van de voorbije nacht; grijze sleepschaduwen als een sluier over de wakkere wereld. Is het blijven hopen tegen beter weten in of zal het toeval, dat zich in de tussenlaag wringt tussen droom en werkelijkheid, toch nog voor een golvende verrassing zorgen ? Zal serendipiteit in de werkelijkheid van elke dag een omslag vinden die de kurk uit de fles draait en de wijn volrijp weer in het glas laat golven, rijk aan donkerrood geconcentreerd fruit en kreupelhout ?
 
Ik omarm maar weer eens de nacht als mijn liefste vijand, bondgenoot in voorlopige onafwendbaarheid.

01:48 Gepost door Peter | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

the thin red line chaotica=the essence of the underworld
ik kan alleen maar zeggen dat ik ook zo ongeveer dit existentiële gevoel heb/had...
but maybe I very nearr to the Grail? of is het ook weer een fata morgana van mijn zichzelfinstandhoudende ziel uit zelfbehoud?
cms

Gepost door: cms | 31-07-04

De commentaren zijn gesloten.