31-07-04

Volle Maan

Volle Maan vanavond ... het zal wel meewarig klinken, maar de nachten zijn zwaarder met een maan die als volle cirkel boven de horizon stijgt wanneer de zon is verdwenen; onwillekeurig en zonder het te beseffen zijn het telkens weer momenten waarin de loomheid, met een gevoel van tranen die niet willen komen, sterker is dan op andere dagen. Waarschijnlijk is er niemand die dit ooit heeft opgemerkt, ik hou het met beide handen vast zodat het geen kans krijgt om door te breken.
 
De zin om weg te vluchten en mezelf achter te laten is deze dagen sterker dan mijn rationele vermogens om dit te kaderen; en uiteindelijk is zo'n vlucht zinloos want niemand kan zichzelf achterlaten; zelfs in de leegste woestijn is er steeds weer de confrontatie met het eigen-ik. Niet de mooiste, niet diegene die als een voorgevel aan de buitenkant statig en sterk de indruk geeft van een goed gefundeerd bouwwerk. Maar de pure, naakte man, ontdaan van zijn kleren, starend in de spiegel van het oneindige landschap en brandend in de zon.
 
Het zal ook deze keer wel verglijden; zoals de maan; zoals de seizoenen; zoals de jaren en eeuwen. Met een kei in mijn keel en uitgestoken handen sluit ik mijn ogen en zoek naar losse draden die verwijzen naar restanten van mijn dromen ... ik voel slechts het sporadisch spinrag kriskras langs mijn gezicht.

23:09 Gepost door Peter | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

mooie teksten dank je, peter

Gepost door: Nymphe | 10-05-05

De commentaren zijn gesloten.