06-08-04

Het vijfde element

Als het water troosteloos tot stilstand komt en in zichzelf terugkeert,
verwelkt en droefgeestig verder drijft op een vastgeslibte onderlaag ...
Als de aarde kaal en woest de graankorrel verbant
en ruig en rotsig onherbergzaam is geworden ...
Als de lucht verdunt en het ademen verschraalt tot reutelen,
de borstkas ingedrukt, met droge tong en dichtgeknepen ogen ...
Als het vuur na 't smeulen zwijgt en 't laatste sliertje rook verdwijnt
tussen de droge takken van hoge, dode bomen ...
Dan trekt de tijd een streep door al wat was en komen zal,
dan daalt het licht en wacht de kosmos op de oereindknal
die als een witte ruis tot scheppingserwt weer implodeert.
 
Met een zachte bries en rimpels op het water,
werd de aarde warmer
en in mijn vingertoppen tintelingen;
opgetild onzichtbaar in een ademende ochtend
gloeide vurig weer de warme huid.
 
 

23:59 Gepost door Peter | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Lezen omdat ik hier echt van geniet!

Gepost door: FreemySoul | 11-08-04

De commentaren zijn gesloten.