07-01-05

Stilte

Het is lang stil geweest. Het is donker geweest.
 
Wie blijft zitten, zal het licht niet aanschouwen, dus kruipen, vallen, stikken en weer opstaan, verder naar het punt waar de hoop ergens aan het einde van de tunnel iets nieuws laat vermoeden.
 
Een nieuw land waarin de tijd ruimte krijgt, een ruimte waarin de beklemming van betonnen kanaalmuren verdwenen zijn, een zee van mogelijkheden om eindelijk te laten samensmelten, die twee kleurrijke energieën die al voor hun ontstaan voorbestemd waren om ooit tot één grote kosmos samen te vloeien in één enkele dynamicalijn.
 
De enige dimensie die tot deze Open Ruimte kan leiden, is de tijd, hoe onoverzichtelijk lang en eindeloos ver over de horizon het eindpunt ook mag lijken, slechts in het volgen van de tunnel die de tijd nu nog rond de weg heeft geweven, zal bereikbaar worden wat in de natuurlijke gemeenschappelijkheid en de raakbare wederzijdsheid reeds duidelijk was geworden.
 
De nacht is echter broos en breekbaar, de tijd lang en donker, de tocht ver en uitzichtloos. Het kruipen, vallen, stikken en weer opstaan, verder naar het punt waar de hoop ergens aan het einde van de tunnel iets nieuws laat vermoeden, wordt zinloos als de hoop de drijfveer niet meer kan zijn, dan mag de tijd alle leven in de tunnel verstikken.

 

 

01:45 Gepost door Peter | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

the light at the end of the tunnel u bent eindelijk terug uit die veschrikkelijke schaduwwereld die ook mij tracht te vangen in haar zinsverbijsterende hartversmachtende greep!
maar goed da tu nu weer bovengronds komt en misschien weer het licht van de dageraad in uw blik kan laten reflecteren!
cms

Gepost door: cms | 08-01-05

De commentaren zijn gesloten.