11-01-05

Te late Lente

Daar stap je niet binnen, daar is het een schrijden over dikke tapijten, begeleid door een man in zwart pak, die de stoel even diskreet voor je verschuift zodat je elegant kan gaan neerzitten, neen niet neerzitten, je behoort je daar neer te vleien. Onder een tafel met een dubbele laag aangekleed, vers gestreken en gesteven, als een kazuivel omwikkeld, vlekkeloos glanzend. Het kristal fonkelt, het zilver glinstert. De gesprekken zinken weg in een diskretie die dempend verdwijnt in het niets.
 
Hier alleen moeten zitten, met een lege stoel in mijn aangezicht gebrand, het is als onbedwingbare tandpijn rond een absces die zich als een vuurbal heeft genesteld tussen de onderkant van een rottende tand en het brandend tandvlees. De meest verfijnde gerechten op een bedje van kraakverse exotische groenten, smaken me niet. Geruisloos schuiven ze aan mij voorbij, de schilderijtjes die door bijna onzichtbare handen voor mijn neus worden geschoven.
 
Slechts in een ver geheugen heb ik een beeld gemaakt van je parfum dat ik nog niet ken. Je fijne vingers met oosterse ringen glijden weg uit mijn gezichtsveld zonder je dat ik je ooit heb aangeraakt. Je woorden waren zo raak, je beeld zo volmaakt geconstrueerd dat je niet kon bestaan. De lente laat te lang op zich wachten. In de donkerste dagen zal ik onzichtbaar weer verdwijnen, voorgoed met jou in mijn herinneringen.

00:19 Gepost door Peter | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

* Fijn hier weer iets te lezen!

Gepost door: Free my Soul | 11-01-05

in het oog ik ben een nieuwe blogger, en wachtend op een reportage over het wel en wee van een roedel wolven op canvas, kijk ik hier wat rond. Deze blog hou ik alvast in het oog.

Gepost door: K. | 08-02-05

De commentaren zijn gesloten.